Άρμα, Μεγάλη Σεμινέ
Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011Αν και αποτυχημένη, η προηγούμενη απόπειρά μας στο Άρμα μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις γι' αυτό το άγριο πεδίο. Έτσι, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου το ξαναεπισκεφθήκαμε, αυτή τη φορά για να σκαρφαλώσουμε τη Μεγάλη Σεμινέ (IV+, 100m), μία πιο προσιτή και προσβάσιμη διαδρομή η οποία ανοίχτηκε το 1950 από τους Γκ. Πολυκράτη – Σ. Βασιλόπουλο.
Η διαδρομή βρίσκεται στο Νότιο Άρμα. Από το χωριό Φυλή ακολουθούμε το δρόμο προς Δερβενοχώρια ο οποίος μετά από λίγο στενεύει και αρχίζει να ανεβαίνει το βουνό με πολλές στροφές. Προσπερνάμε δεξιά στροφή για Μονή Κλειστών συνεχίζοντας την ανηφόρα μέχρι χαρακτηριστική απότομη αριστερή στροφή (πέταλο) όπου δεξιά υπάρχει σήμανση για τα μονοπάτια προς Μονή Κλειστών και Άρμα (κορυφή). Μπορούμε να αφήσουμε το αμάξι δεξιά στο πέταλο ή να συνεχίσουμε λίγο πιο πάνω όπου υπάρχει καλύτερος χώρος στα αριστερά σε πλάτωμα με χαλίκι.
Ξεκινάμε το περπάτημα από το πέταλο ακολουθώντας χωματόδρομο ο οποίος ανηφορίζει και περνάει από χαρακτηριστικά κτίσματα. Μετά από 5 λεπτά περίπου και ενώ είμαστε πλέον σε μονοπάτι, στρίβουμε δεξιά σε σκαμμένη στροφή η οποία μετά από λίγο χάνεται. Εμείς συνεχίζουμε σε βράχια πλέον, ανηφορίζοντας ελαφρώς για περίπου 10 λεπτά μέχρι να φτάσουμε στη βάση των βράχων του Νότιου Άρματος. Εδώ είναι καλό σημείο να φορέσουμε κράνος αφού στην περιοχή υπάρχουν αγριοκάτσικα και ενδέχεται να ρίξουν πέτρες αν βρίσκονται πάνω από τα βράχια. Αφού κατεβούμε λίγο μέχρι τη βάση των βράχων, αρχίζουμε να περπατάμε κατά μήκος για 5 λεπτά μέχρι να συναντήσουμε βράχια που μας κόβουν το δρόμο τα οποία σκαρφαλώνουμε (ΙΙΙ). Από το σημείο αυτό η διαδρομή απέχει άλλα 5 λεπτά περπάτημα το οποίο απαιτεί προσοχή, καθώς για να φτάσουμε στη διαδρομή χρειάζεται προηγουμένως να τραβερσάρουμε πάνω από μικρό γκρεμό. Εκτιμώμενη διάρκεια πρόσβασης: 25 λεπτά
Η διαδρομή αποτελείται από 2 σχοινιές. Η πρώτη σχοινιά (45m), την οποία πήγα επικεφαλής, ακολουθεί χαρακτηριστική σεμινέ στην οποία υπάρχουν αρκετοί σφηνωμένοι βράχοι και πέτρες (με ό,τι αυτό συνεπάγεται). Σε 2 δύσκολα περάσματα (τα οποία μου φάνηκαν βαθμού V και όχι IV+) υπάρχουν καρφιά, το ένα σκουριασμένο, το άλλο όχι και τόσο. Μετά το πρώτο μπλοκ σφηνωμένων βράχων, το σκαρφάλωμα περιλαμβάνει κινήσεις σεμινέ και διέδρου μέχρι δεύτερο σφηνωμένο βράχο, μετά τον οποίο περνάμε σε εύκολο πεδίο μέχρι την έξοδο της σχοινιάς. Ρελέ έκανα περνώντας την 5μετρη γύρω από μεγάλο βράχο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η σχοινιά δεν προσφέρει πολλές τοποθετήσεις για καρύδια. Αντίθετα, οι καρύδες εδώ είναι ανεκτίμητες και μπαίνουν σε πολλά σημεία. Επίσης, αποφύγετε να φορέσετε σακίδιο αν πηγαίνετε επικεφαλής διότι θα χρειαστεί να σφηνώσετε και να χρησιμοποιήσετε την πλάτη σας καθώς κινείστε σε σεμινέ (εγώ την πάτησα!).
Η δεύτερη σχοινιά (55m) είναι σαφώς πιο εύκολη και κινείται σε ένα σύστημα από εύκολα δίεδρα (μέχρι IV) ως την κορυφή (πρανές). Σκαρφαλώνοντάς τη δεύτερος συνάντησα και ένα καρφί. Ρελέ κάναμε πάλι σε μεγάλο βράχο. Εναλλακτικά, αν συνεχίσει κανείς στο πρανές υπάρχουν μερικά δέντρα. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε όλο το μήκος της σχοινιάς καθώς υπάρχουν πολλά σαθρά κομμάτια. Εμάς μας δυσκόλεψε και ο πάρα πολύ δυνατός αέρας ο οποίος ορισμένες φορές σε έκανε να χάνεις την ισορροπία σου.
Η επιστροφή γίνεται κατηφορίζοντας από την κορυφή της διαδρομής, περίπου 35 λεπτά μέχρι το αμάξι.
